…για τα μεγάλα «παιδιά», που πιστεύουν στα θαύματα!…

…γιατί πολλές φορές τα «παραμυθάκια» μπορεί να είναι πραγματικά, αλλά και τρομακτικά!

Επί αιώνες οι Χριστιανοί μετέτρεπαν τους ναούς τής αρχαίας θρησκείας σε χριστιανικούς και προσάρμοζαν το «αφήγημά» τους επάνω στα παλιά θε­μέ­λιά τους! Αυτό, όμως, δεν το έκαναν μόνον επάνω σε μάρμαρα και πέτρες …Προσάρμοζαν και τους ίδιους τούς μύθους, που αφορούσαν τους αρχαί­ους θεούς, επάνω στα πρόσωπα και στις ανάγκες τής νέας θρησκείας! …Η Παναγία, για παράδειγμα, έπαιρνε τα χαρακτηριστικά τής αειπάρθενου Αθη­νάς, επάνω στα ερείπια του Ναού τής Αθηνάς! …Γινόταν μια θηλυκή πανί­σχυ­ρη και πάνσοφος Στρατηγός, η οποία προστάτευε τους λαούς από τους εχθρούς τους! Ο Άγιος Γεώργιος γινό­ταν ένας νέος «Περσέας», που κάνει «άθλους», εξοντώνοντας τρομε­ρά «θη­ρία»! Ο Ίδιος ο Χριστός εμφανι­ζόταν ως ένας νέος πανέμορφος και φωτεινός και «εωσφόρος» Απόλλω­νας! Νέοι άγιοι πήραν τις θέ­σεις των παλιών ημίθεων και ηρώων κι ο κόσμος αυτό το αποδέχθηκε! …Η λατρεία παρέμενε η ίδια, οι γνώσεις προστατεύονταν κι απλά άλλαζαν τα ονόματα των πρωταγωνιστών! …Τα ονόματα «κάλυπταν», αλλά δεν κατέστρεφαν την «ουσία» των μύθων!