O «μητσοτακισμός» πεθαίνει ! …και απειλεί να μας «πάρει» μαζί του !

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα και τα επικίνδυνα, γιατί πάντα τα «θηρία» γίνονται επικίνδυνα, όταν είναι στα «τελευταία» τους.

«Πολιτική αστάθεια» και άρα «ανωμαλία» προανήγγειλε η Θοδώρα Μητσοτάκη …ή Μπακογιάννη …ή Κούβελου, στον εκφοβιστικό ρόλο τής Κασσάνδρας τής Μπίλντερμπεργκ …και των γνωστών Πρεσβειών.

Ο διαβόητος πλέον «Κούλης» έχει ήδη κλείσει μια περίοπτη θέση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Το δικαιούται, γιατί αναμφισβήτητα έχει κάνει ΠΟΛΥ δουλειά …Κολοσσιαία δουλειά θα τολμούσαμε να πούμε …Δουλειά δεκαετιών μέσα σε μια τετραετία. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και η γνωστή για την κακοήθειά της αδερφή του εξέφρασε τον «θαυμασμό» της γι’ αυτόν …Τον «θαυμασμό» για τον μέχρι πριν λίγο καιρό «ελαττωματικό» τής οικογένειας …«Δεν του το ‘χα», μας δήλωσε «συγκινημένη». Ειλικρινής θαυμασμός, εφόσον διατήρησε την οικογενειακή παράδοση της προδοσίας και της αρπαγής και σε κάποιες περιπτώσεις ξεπέρασε μέχρι και τον διαβόητο πατέρα του …Τον πατέρα του, ο οποίος υπήρξε διαβόητος Δωσίλογος στην Κατοχή, Αποστάτης παραμονές τής Χούντας, μέγας Προβοκάτορας της Μεταπολίτευσης και «Καθοδηγητής» των Μνημονίων στη «δύση» αυτής της εμετικής Μεταπολίτευσης. Ο Κούλης ακόμα κι αυτόν τον «ξεπέρασε» και αυτό τού το αναγνώρισε η Θοδώρα …η άσχετη …Η εθνική μας «θυγατέρα», η οποία «δοξάστηκε» ως «παντρεμένη χήρα» …Αυτή, η οποία «κατόρθωσε» και κάποτε έχασε μια σίγουρη Πρωθυπουργία από μια απλή συνέντευξη στην Όλγα Τρέμη.

Ο Κούλης λοιπόν —μέσα στα χρόνια τής θητείας του— έχει κάνει ΠΟΛΥ δουλειά. Το εάν αυτή είναι ΚΑΛΗ ή ΚΑΚΗ εξαρτάται από το ποιος είναι αυτός που τον κρίνει και με βάση ποια συμφέροντα το κάνει. Εάν αυτός που τον κρίνει είναι ο κατεστραμμένος λαός, τότε εύκολα παίρνει το βραβείο τού πλέον άχρηστου και δόλιου Κυβερνήτη τής ελληνικής ιστορίας, εκθρονίζοντας άνετα Κωλέττη, Τσολάκογλου ή τον ίδιο τον πατέρα του. Εάν όμως τον κρίνει ο Κίσινγκερ της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ή ο Σβαμπ τού WEF, παίρνει «δέκα» —με άριστα το «δέκα»—. Τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος …«Έργο» δεκαετιών ολοκλήρωσε μέσα σε ΜΙΑ και μόνον θητεία …Ούτε ο διαβόητος Αποστάτης πατέρας του δεν θα τα είχε καταφέρει καλύτερα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ο Καρατζαφέρης τον αναγνώρισε ως τον «κορυφαίο Πρωθυπουργό τού τελευταίου αιώνα».

Η «φωτιά» των Τεμπών «πυρπολεί» την Ελλάδα !…

…Τα τελευταία θύματα ενός ακήρυχτου «Εμφυλίου» πολέμου !…

…Τα τελευταία θύματα της Διαπλοκής των σύγχρονων δωσίλογων,

των ΝΑΖΙ τής Siemens, του Σβαμπ και της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ !…

…Η «σταγόνα», που θα ξεχειλίσει το «ποτήρι» τής λαϊκής οργής.

Η Ελλάδα θα αλλάξει ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ μετά από αυτήν την τραγωδία !

Το τραγικό συμβάν των Τεμπών, που «πάγωσε» το Πανελλήνιο και βύθισε στη θλίψη έναν ολόκληρο λαό, δεν ήταν ένα απλό δυστύχημα …Ήταν μια τεράστια «προαναγγελθείσα» ανθρωποθυσία στον «βωμό» τής απληστίας, της διαφθοράς και της ασυδοσίας μιας εξουσίας, η οποία θεωρεί ότι απολαμβάνει το προνόμιο της ατιμωρησίας για ό,τι κι αν κάνει ..Ήταν ένα ακόμα έγκλημα ενός αδίστακτου παρακράτους, το οποίο μονοπωλεί την εξουσία και λεηλατεί την Ελλάδα για παραπάνω από έναν αιώνα …Ένας ακόμα «κρίκος» στη μεγάλη «αλυσίδα» των εγκλημάτων που συστηματικά «ματώνουν» τον ελληνικό λαό …Ένα ακόμα αιματηρό επεισόδιο ενός Εμφυλίου, ο οποίος μπορεί να ξεκίνησε το 1946, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν τέλειωσε ακόμη …Το τελευταίο «αίμα» που πρέπει επιτέλους ν’ «αφυπνίσει» τον λαό και να τον οδηγήσει στην αντίδραση.

Ο έλεγχος της Δεξιάς είναι ο κύριος στόχος

των υποκλοπών τού βενιζελικού παρακράτους.

Ο Μητσοτάκης υποκλέπτει συνομιλίες

και η Κεφαλογιάννη «κληρονομεί» εκβιαστικά «εργαλεία» ;;;

Ποιος επέτρεψε στους Ρομά να βγάλουν όπλα;

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Βενιζελισμού στην Ελλάδα είναι ο έλεγχος της Δεξιάς …Ο έλεγχος του ιδεολογικού του εχθρού. Έτσι κι αλλιώς ο έλεγχος της σοσιαλοκομμουνιστικής πτέρυγας του πολιτικού μας συστήματος από τους βενιζελικούς είναι δεδομένος, δεδομένου της ιδεολογικής τους σχέσης με τον χώρο. Από την εποχή των χαφιέδων τού ΚΚΕ —τύπου Ζαχαριάδη— μέχρι και τον Γέρο τής Δημοκρατίας —και δεξί χέρι τού Βενιζέλου— ο έλεγχος του χώρου τής «Αριστεράς» εύκολα ή δύσκολα ήταν εφικτός. Ένας έλεγχος, ο οποίος στα χρόνια τής διεφθαρμένης Μεταπολίτευσης και του «τροτσκιστή» Αντρέα έγινε απόλυτος. Ένας έλεγχος, ο οποίος αλλοίωσε τα ίδια τα χαρακτηριστικά τού ελληνικού λαού, εφόσον σε μεγάλο βαθμό τον έκανε φυγόπονο, συμφεροντολόγο, κοινωνικά αδιάφορο και ως εκ τούτου θρασύδειλο και βολεψάκια. Ένας έλεγχος, ο οποίος επιτεύχθηκε με δανεικά, διορισμούς, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και «αγωνιστικά» επιδόματα σε όλους τους τύπους τού κοινωνικού παρασιτισμού και χαφιεδισμού.

Βενιζελικός φιλελευθερισμός…

…Το πιο «σκοτεινό» σημείο τής νεότερης ελληνικής ιστορίας !!!…

…Η μεγαλύτερη πληγή τού Ελληνισμού !!!

Έχει αναρωτηθεί κάποιος για ποιον λόγο «χάθηκε» το πιο ισχυρό πολιτικό «brand» τής προπολεμικής εποχής; …Γιατί χάθηκε το «Κόμμα των Φιλελευθέρων» τού Βενιζέλου; …Πώς είναι δυνατόν κάποιοι του ιδίου πολιτικού «χώρου» να «θυμήθηκαν» το σχεδόν ξοφλημένο και ξεθυμασμένο «brand» τού ΠΑΣΟΚ και να «ξέχασαν» το κόμμα του Λευτεράκη; …Γιατί συνέβη αυτό; …Περίεργο δεν είναι αυτό, όταν τα μεγαλύτερα πολιτικά «τζάκια» τού τόπου —όπως οι Μητσοτάκηδες, οι Παπανδρέου, οι Σημίτηδες ή οι Σαμαράδες— είναι παλιοί «Φιλελεύθεροι»; …Όταν οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «χορηγοί» τής πολιτικής —όπως οι Βαρδινογιάννηδες, οι Μαρινάκηδες, οι Λάτσηδες ή οι Κανελλόπουλοι— είναι παλιοί «Φιλελεύθεροι»; …Όταν τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα της χώρας —όπως τα ΝΕΑ, το ΒΗΜΑ ή η Μακεδονία— ήταν «όργανα» των «Φιλελεύθερων»; …Όταν το ίδιο το Κολέγιο Αθηνών, το οποίο παράγει τα στελέχη που μονοπωλούν την εξουσία, είναι «βαμμένο» βενιζελικό;

ΚΚΕ …η μυστική ιδιοκτησία των Βενιζελικών !!!…

…Το «μαχαίρι», το οποίο εδώ κι έναν αιώνα

«πληγώνει» τον Ελληνισμό !!!

 Στην κηδεία τού Μίκη Θεοδωράκη είδαμε ένα πολύ περίεργο φαινόμενο …Είδαμε τον Μητσοτάκη έξαλλο να επιπλήττει τον Γ.Γ. τού ΚΚΕ για τις αποδοκιμασίες των κομμουνιστών προς το πρόσωπό του. Όμως, του φώναζε μ’ έναν τρόπο παράξενο …Του φώναζε με την άνεση του αφεντικού, που νιώθει ότι έχει δικαίωμα να φωνάζει …Του αφεντικού, που δεν φοβάται την αντίδραση του υπαλλήλου του. Του ζητούσε εξηγήσεις για κάτι, το οποίο φαινομενικά αποτελούσε μια πολιτική «επιλογή» των οπαδών τού ΚΚΕ …Μια επιλογή των θεωρητικά αντιπάλων του και την οποία δεν είχε δικαίωμα να κρίνει. «Έφερες όλους αυτούς να με βρίζουν;» του είπε. Με ποιο δικαίωμα ένας αρχηγός κόμματος ζητάει εξηγήσεις από τον αρχηγό ενός άλλου κόμματος για φυσικές επιλογές των οπαδών του και μάλιστα όταν αυτά τα κόμματα εκφράζουν εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές απόψεις;