…για τα μεγάλα «παιδιά», που πιστεύουν στα θαύματα!…
…γιατί πολλές φορές τα «παραμυθάκια» μπορεί να είναι πραγματικά, αλλά και τρομακτικά!
Επί αιώνες οι Χριστιανοί μετέτρεπαν τους ναούς τής αρχαίας θρησκείας σε χριστιανικούς και προσάρμοζαν το «αφήγημά» τους επάνω στα παλιά θεμέλιά τους! Αυτό, όμως, δεν το έκαναν μόνον επάνω σε μάρμαρα και πέτρες …Προσάρμοζαν και τους ίδιους τούς μύθους, που αφορούσαν τους αρχαίους θεούς, επάνω στα πρόσωπα και στις ανάγκες τής νέας θρησκείας! …Η Παναγία, για παράδειγμα, έπαιρνε τα χαρακτηριστικά τής αειπάρθενου Αθηνάς, επάνω στα ερείπια του Ναού τής Αθηνάς! …Γινόταν μια θηλυκή πανίσχυρη και πάνσοφος Στρατηγός, η οποία προστάτευε τους λαούς από τους εχθρούς τους! Ο Άγιος Γεώργιος γινόταν ένας νέος «Περσέας», που κάνει «άθλους», εξοντώνοντας τρομερά «θηρία»! Ο Ίδιος ο Χριστός εμφανιζόταν ως ένας νέος πανέμορφος και φωτεινός και «εωσφόρος» Απόλλωνας! Νέοι άγιοι πήραν τις θέσεις των παλιών ημίθεων και ηρώων κι ο κόσμος αυτό το αποδέχθηκε! …Η λατρεία παρέμενε η ίδια, οι γνώσεις προστατεύονταν κι απλά άλλαζαν τα ονόματα των πρωταγωνιστών! …Τα ονόματα «κάλυπταν», αλλά δεν κατέστρεφαν την «ουσία» των μύθων!




Ο μεγάλος Αίαντας, ο οποίος διέπρεψε στον πόλεμο της Τροίας, δεν είχε τον θάνατο που του άρμοζε! Δεν σκοτώθηκε στο πεδίο τής μάχης ως ήρωας! Αυτοκτόνησε, όταν διαπίστωσε ότι η μέθη του τον οδήγησε στην πλάνη και σκότωνε πρόβατα, ενώ νόμιζε ότι πολεμούσε τους Τρώες! Η ντροπή του ήταν τόσο μεγάλη, που δεν την άντεξε κι έδωσε τέλος στη ζωή του! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή για έναν άνθρωπο που πολεμά από το να μην γνωρίζει ποιος είναι ο αντίπαλός του και να άγεται και να φέρεται από είδωλα που του βάζουν μπροστά του οι πραγματικοί του εχθροί! Να αγωνίζεται ηρωικά εναντίον λάθος αντιπάλων και οι πραγματικοί εχθροί να στέκονται πίσω του και να τον «μαχαιρώνουν», χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει!













ΣΧΟΛΙΑ