Ο νέος Πάπας ΔΕΝ είναι «εκλεκτός» τού Αγίου Πνεύματος!…
…Είναι «εκλεκτός» τής Μαφίας, τής Μπίλντερμπεργκ και του WEF!
Το Βατικανό υπό τον απόλυτο έλεγχο των Σιωνιστών μαρξιστών.
Όταν ένας Πάπας πεθαίνει, το πρώτο πράγμα που κάνουν οι Καρδινάλιοι της Αγίας Έδρας είναι να στείλουν τον Camerlengo να «κλειδώσει» τα διαμερίσματα του νεκρού. Στο χρονικό διάστημα της «sede vacante» κατά το οποίο υπάρχει αυτό το κενό εξουσίας «μεταβιβάζουν» σ’ αυτόν όλες τις εξουσίες τού νεκρού Πάπα και η πρώτη του προτεραιότητα είναι να «στεγανοποιήσει» τα διαμερίσματα του Παλατιού των Αγίων Αποστόλων. Γιατί το κάνουν αυτό; …Για να διασφαλίσουν ότι ο νεκρός Πάπας θα «φύγει» για πάντα από το Βατικανό …Ότι δεν θα «βρικολακιάσει» …Ότι δεν θα «μπει» στο Κονκλάβιο το οποίο θα κληθεί να επιλέξει τον νέο Πάπα.
Με τον τρόπο αυτόν θέλουν να διασφαλίσουν το ότι στο Κονκλάβιο θα κυριαρχήσει το «Άγιο Πνεύμα» …Ο κάθε επόμενος Πάπας πρέπει να είναι «εκλεκτός» τού Αθάνατου «Αγίου Πνεύματος» και όχι του αποθανόντα προηγούμενου Πάπα, ο οποίος με τον τρόπο αυτόν θα μπορούσε να συνεχίσει να «ζει» και να κυριαρχεί στο Βατικανό. Αυτό είναι που εξασφαλίζεται με τη σφράγιση των προσωπικών χώρων τού Πάπα. Είναι απολύτως απαραίτητο να γίνει αυτό, γιατί μέσα σ’ αυτά τα διαμερίσματα υπάρχουν τα «όπλα» τού Πάπα, τα οποία δεν πρέπει να πέσουν σε λάθος «χέρια»! …Σε «χέρια» τα οποία θα τα εκμεταλλευτούν και θα επηρεάσουν την ψηφοφορία για την εκλογή τού διαδόχου του …«Όπλα» πανίσχυρα, τα οποία πάντα υπάρχουν σε τέτοιους είδους σκληρές και κλειστές εξουσιαστικές δομές.
Σε αυτό το επίπεδο «πανίσχυρος» σημαίνει να μπορεί να εκβιάζει και να απειλεί …Να έχει «φακέλους» για τον κάθε υφιστάμενό του και να μπορεί να τον απειλεί με απόλυτη καταστροφή όσο ισχυρός κι αν είναι, όποιες κι αν είναι οι συμμαχίες του. Πρακτικά δηλαδή ο κάθε Πάπας έχει στο «συρτάρι» του ΟΛΕΣ τις πληροφορίες για τα πρόσωπα που συνθέτουν την ηγετική ομάδα τής Καθολικής Εκκλησίας! Γνωρίζει κι έχει τις αποδείξεις για ΟΛΟΥΣ τους Καρδιναλίους και όχι μόνον! Αυτές τις αποδείξεις έχει στο «συρτάρι» του …και σ’ αυτό το «συρτάρι» βρίσκεται το μεγάλο «λευκό κουτί» στο οποίο αναφέρθηκε ο Φραγκίσκος στην αυτοβιογραφία του. Αυτό το «συρτάρι» βρίσκεται στα «διαμερίσματά» του …Στα «διαμερίσματα» τα οποία σφραγίζονται απόλυτα αμέσως μετά τον θάνατό του.
Έτσι είναι στημένη αυτή η πανίσχυρη δομή εξουσίας! …ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ μέσα σ’ αυτήν είναι εκβιαζόμενοι, για να μπορεί ο προκαθήμενος να τους έχει υπό μια διαρκή «ομηρία». Εάν δεν έχεις ένα «τρωτό» σημείο, για να μπορεί η Αγία Έδρα να σε εκβιάζει —και άρα να εξασφαλίσει την «εμπιστοσύνη» προς το πρόσωπό σου—, δεν πρόκειται να σε τοποθετήσει στα ύπατα αξιώματα! Στην κυριολεξία βολεύει την Αγία Έδρα να είσαι «βρώμικος», για να ελέγχει η ίδια την «εικόνα» σου! …Πρέπει να είσαι ανώμαλος ή παιδεραστής ή ομοφυλόφιλος ή ναρκομανής ή διεφθαρμένος ή να έχεις κρυφά παιδιά και αυτό να το «γνωρίζει» με αποδείξεις η Αγία Έδρα! Πρέπει όμως να «έχει» στοιχεία για τον καθένα, προκειμένου αυτός να είναι «πιασμένος» και άρα ελεγχόμενος …Στοιχεία τα οποία δεν τα συγκεντρώνει απαραίτητα η ίδια για να μπορεί να τους ελέγχει …Οι ίδιοι οι ελεγχόμενοι της τα παρέχουν ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν την εύνοιά της και να «προαχθούν» απ’ αυτήν!
Όλα αυτά είναι που καθιστούν τον Πάπα πανίσχυρο και άρα και Πάπα. Αυτά είναι τα «όπλα» που επιτρέπουν σε κάποιον να ελέγχει το «σώμα» των Καρδιναλίων στο σύνολό του! Αντιλαμβανόμαστε πως, όταν πεθαίνει ο Πάπας, αυτά τα στοιχεία δεν πρέπει να πέσουν σε «χέρια» άλλων, γιατί τίθεται θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού, εφόσον αυτόν που τα έχει στα χέρια του τον καθιστούν πανίσχυρο. Είναι σαν να μπαίνει κάποιος με «όπλο» μέσα σ’ ένα «κοτέτσι». Άρα αποτελεί βασική μέριμνα και για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας τής Αγίας Έδρας αυτά τα «όπλα» να μένουν εκτός σύγκρουσης για τη διαδοχή …Η σύγκρουση θα γίνεται με «συμβατικά» όπλα και όχι με «πυρηνικά»! …Τα «πουλερικά» θ’ αγωνιστούν μόνον με τα «ράμφη» και τα «νύχια» τους για την επικράτηση στη μεταξύ τους μάχη!
Εάν αυτό δεν εξασφαλιστεί, η θέση τού Ποντίφικα θα γίνει θέση «κληρονομική», εφόσον, όποιος εξασφαλίσει —έστω και για μία φορά—τα «όπλα» αυτά, θα τα κληροδοτεί στον διάδοχό του, ο οποίος θα είναι καθαρά επιλογή του! …και από εκεί μπορεί να ξεκινήσει μια «αλυσίδα» διορισμών που θα είναι αιώνια και άρα τελειώνει ο σχεδιασμός που αποδίδεται στο «Άγιο Πνεύμα»! Είναι λοιπόν απολύτως ζωτικής σημασίας για την Καθολική Εκκλησία, όταν πεθαίνει ένας Πάπας, οι επίδοξοι διάδοχοί του να συγκρουστούν μεταξύ τους επί ίσοις σχεδόν όροις για την κυριαρχία. Το «τυχαίο» τού αποτελέσματος αυτής της μέχρις εσχάτων σύγκρουσης αποδίδεται στο Άγιο Πνεύμα και αυτό είναι το μυστικό τής λειτουργίας τής Αγίας Έδρας όλους αυτούς τους αιώνες! …Το μυστικό τής αντοχής της μέσα στον χρόνο.
Γι’ αυτόν τον λόγο η εκλογή τού Πάπα είναι μια μάχη δια πυρός και σιδήρου …Μια μάχη η οποία δεν αφορά μόνον τα πρόσωπα που μάχονται, αλλά και τις ομάδες που αυτά τα πρόσωπα αντιπροσωπεύουν …Εκφραστές «στρατοπέδων» είναι οι υποψήφιοι Πάπες και όχι μόνον εκφραστές των εαυτών τους! Η εκλογή Πάπα, δηλαδή, είναι η επικράτηση ενός «στρατοπέδου» εις βάρος κάποιου άλλου ή κάποιων άλλων «στρατοπέδων»! Αυτή η μάχη είναι αιώνια και δεν σταματά ακόμα και μετά την εκλογή του, εφόσον αυτά τα «στρατόπεδα» επιβιώνουν μέσα στον χρόνο, χωρίς να αλλοιώνονται …«Στρατόπεδα» τα οποία μπορεί να συντίθενται με βάση κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά …Με βάση τη νοοτροπία, τη γεωγραφία, τη φυλή κλπ. …«Στρατόπεδα» Λευκών, Ασιατών, Αφρικανών Καρδιναλίων …«Στρατόπεδα» συντηρητικών και προοδευτικών. Δεν θέλουν να χάνουν δυνάμεις, προκειμένου να διεκδικήσουν την Αγία Έδρα την επόμενη φορά.
…Μπορεί μέσα στην Καπέλα Σιξτίνα να «σκοτώνονται» μεταξύ τους Καρδινάλιοι —οι οποίοι αλληλοκατηγορούνται για ανωμαλίες ή κλοπές—, αλλά αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ! Κάποιοι «Άγιοι Πατέρες» μπορεί να μιλάνε μεταξύ τους σαν «νταβατζήδες» κι εκβιαστές τού υποκόσμου, αλλά αυτό δεν θα «βγει» ποτέ προς τα «έξω»! …Ποτέ δεν θα συνεχιστεί η διαμάχη τους από τη στιγμή που το «Κολέγιο» θα «στείλει» το «μήνυμα» του άσπρου καπνού στο «ποίμνιο»! Από τη στιγμή που θα βγει στο μπαλκόνι ο νέος Πάπας, θα είναι Πάπας ΟΛΩΝ και όχι μόνον αυτών που τον ψήφισαν! Στη συνέχεια ακολουθεί η απόλυτη σιωπή των «στρατοπέδων» και η προετοιμασία τους για την επόμενη μάχη. Αυτό συμφέρει τον νέο Πάπα και το ίδιο συμφέρει και το Κολέγιο των Καρδιναλίων …Θα περιμένουν όλοι τη νέα ευκαιρία με τον θάνατο του νικητή.
Η πετυχημένη «συνταγή» τής Ρώμης
Γνωρίζοντας κάποιος τη λογική αλλά και την «πορεία» αυτής της διαδικασίας για την κάλυψη μιας «χηρεύουσας» θέσης, καταλαβαίνει πώς περίπου λειτουργεί η θέση αυτή. Όλα αυτά τα «στρατόπεδα», σε κάθε νέα εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη Πάπα, ξεκινούν από μια κοινή αφετηρία με πλήρη ισχύ κι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Οι πρώτες ψηφοφορίες είναι ΠΑΝΤΑ αναγνωριστικές και δεν βγάζουν ΠΟΤΕ αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει ΠΟΤΕ κάποιος υποψήφιος τόσο ξεχωριστός, που να μπορεί να ξεχωρίσει τόσο πολύ ως άτομο, ώστε να «καπελώσει» τα «στρατόπεδα». Ως εκ τούτου δοκιμάζουν την «τύχη» τους ως ανεξάρτητα, για να δώσουν το «παρόν» στη μάχη. Στην πραγματικότητα «μετρούν» τις δυνάμεις τους, για να έχουν τη δυνατότητα να «διαπραγματεύονται» μεταξύ τους. Στις συνεχόμενες επαναλήψεις ψηφοφοριών αρχίζουν και υπάρχουν συμβιβασμοί …Αναζητούνται «συγγένειες» …Αναζητούνται κοινά συμφέροντα …Συσπειρώνονται απέναντι από κοινούς εχθρούς κλπ..
Μέσα από αυτές τις διαδικασίες «ώσμωσης» φτάνουμε σε ένα τελικό αποτέλεσμα, το οποίο, όπως αντιλαμβανόμαστε, είναι αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και υποχωρήσεων …Συνειδητών υποχωρήσεων, οι οποίες βέβαια συνεπάγονται «αντιπαροχές»! Μία από τις «αντιπαροχές» είναι αυτή που περιγράψαμε …Να μην «εξασθενίσουν» τα «στρατόπεδα» από την τεράστια ισχύ τού Πάπα. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι ο Πάπας, όσα χρόνια κι αν διαρκέσει η «θητεία» του, δεν μπορεί ανεξέλεγκτα να ελέγχει τη στελέχωση του «Κολεγίου» των εκλεκτόρων …Τα πάντα γίνονται μέσα από διαπραγματεύσεις! Οι Καρδινάλιοι οι οποίοι στο διάβα τού χρόνου πεθαίνουν, αντικαθίστανται με μια συγκεκριμένη λογική! …Αυτός ο οποίος «χάνεται» για ένα «στρατόπεδο», αντικαθίσταται από έναν άλλο όμοιό του ή περίπου όμοιό του με βάση τις εκάστοτε δυναμικές ισορροπίες.
Έτσι λειτουργούσε για αιώνες η Αγία Έδρα και γι’ αυτόν τον λόγο δεν υπήρχαν προβλήματα ή «σχίσματα». Γι’ αυτόν τον λόγο δεν υπήρχαν ποτέ «επαναστάτες» και «μνηστήρες», οι οποίοι δεν θα σέβονταν τα αποτελέσματα και θα έκαναν «ανένδοτους». Όποιος απ’ αυτούς είχε κάποια διαφωνία, την εξέφραζε εκεί που έπρεπε και την ώρα που έπρεπε. Προς τα «έξω» δεν έβγαινε ποτέ τίποτα. Ο κάθε νέος Πάπας ήταν απόλυτα «γυαλισμένος» όταν θα εμφανιζόταν μπροστά στο «ποίμνιό» του. Η Καθολική Εκκλησία ακολουθούσε «συντηρητική» πολιτική, γιατί απλούστατα ο κύριος στόχος της ήταν αυτός που περιγράφει η λέξη …Να «συντηρηθεί» μέσα στον χρόνο με τις λιγότερες απώλειες! Οι νεωτερισμοί και οι καινοτόμες συμπεριφορές μπορεί να πρόσφεραν εφήμερα κέρδη, αλλά αυτό νομοτελειακά οδηγούσε σε «παραχωρήσεις» και στο τέλος σε αποδυνάμωση των εξουσιών.
Ακολουθώντας αυτήν την πολιτική, κατόρθωσε μέσα στους αιώνες και προστάτευσε ατόφια τη θέση και άρα την εξουσία τού Πάπα. Αυτό επιτεύχθηκε από την επιτυχή «συνταγή» τής ψηφοφορίας για την ανάδειξη του κάθε νέου Πάπα. Ο κάθε νέος Πάπας «γεννιέται» από αυτήν την πετυχημένη εκλογική διαδικασία και δέχεται να «πεθάνει» με τη λήξη τής θητείας του, προκειμένου να «γεννηθεί» ο επόμενος. Με τη «γέννησή» του «βγαίνει» από την «κοιλιά» τού «στρατόπεδου» που αντιπροσωπεύει ο ίδιος και τα υπόλοιπα «στρατόπεδα» παραδίδονται οικειοθελώς στην εξουσία του, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι θα τα προστατεύσει και δεν θα στραφεί επιλεκτικά εναντίον τους! Ακόμα και τους απολύτως εχθρικούς απέναντι σ’ αυτόν Καρδιναλίους θα τους σεβαστεί και θα τηρήσει απέναντί τους ένα «fair play», εφόσον ο ίδιος —ως Πάπας— έχει αλλάξει πλέον «επίπεδο» και δεν τον αφορούν πλέον οι συγκρούσεις των «κατωτέρων».
Η προδοσία τού Βενέδικτου
Γιατί περιγράφουμε αυτά τα προφανή, τα οποία αφορούν εκλογικές διαδικασίες όπως σε όλα τα συλλογικά όργανα; Δεν λέμε κάτι πρωτόγνωρο ή πρωτότυπο. Ακόμα και στις αρχαιρεσίες, οι οποίες αφορούν έναν κοινό σύλλογο ή ένα αθλητικό σωματείο, κάτι ανάλογο γίνεται. Μπορεί όχι με τόσο επίσημο και σχεδόν θεσμοθετημένο τρόπο, αλλά περίπου το ίδιο. Θεωρείται αθέμιτο κι ανήθικο να παραδίδονται «δακτυλίδια» διαδοχής από τους προηγούμενους στους επόμενους. Μπορεί να μην «κλειδώνονται» επιδεικτικά οι μονομάχοι σ’ ένα δωμάτιο, αλλά το ίδιο πράγμα εξασφαλίζεται με άγραφους κανόνες. Γιατί όμως το περιγράφουμε; …Γιατί στο κείμενο αυτό θ’ αποδείξουμε ότι στο Βατικανό υπήρξε μια τρομερή προδοσία! Πρέπει ο αναγνώστης να γνωρίζει τι είναι το «ασφαλές», για να καταλάβει το «ύποπτο». Τα περιγράφουμε όλα αυτά, γιατί η «αλυσίδα» αυτή έχει «σπάσει»! Κάποιος την «έσπασε» και αυτός είναι ο Βενέδικτος! …«Χήρεψε» τότε η Αγία Έδρα, αλλά ο Πάπας ΔΕΝ είχε πεθάνει!!! …Ο Πάπας ήταν ζωντανός με τα «όπλα» του στη διάθεσή του! …ΔΕΝ είχε πεθάνει και είχε σκοπό να μην «πεθάνει» και στο μέλλον! …Έγινε δηλαδή αυτό το οποίο είπαμε πιο πάνω …Έγινε η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ που μπορεί να οδηγήσει στο ΜΟΝΙΜΟ και άρα στο ΠΑΝΤΑ!…
…Έκανε μια επιλογή ανήθικη, η οποία θα τον συντηρούσε στη «ζωή» για όσο διάστημα αυτή θα απέφερε το αποτέλεσμα που τον βόλευε …Άφησε «ανοικτή» την «πόρτα» τού Κονκλαβίου και επέτρεψε στον εαυτό του —και σ’ όσους βρίσκονταν «πίσω» του— να επηρεάσουν την εκλογή τού νέου Πάπα! …Με εντελώς παράνομο και προδοτικό τρόπο μεθόδευσε το αποτέλεσμα που «αναπαρήγαγε» τον εαυτό του και συνέφερε το «στρατόπεδό» του. Αυτό, όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν μπορούσε να το κάνει μόνος του. Ακόμα κι ένας πανίσχυρος Πάπας έπρεπε να έχει «πλάτες» για να το επιχειρήσει. Σε άλλη περίπτωση ένα ατύχημα ή μια δηλητηρίαση θα έλυνε το πρόβλημα …Υπάρχουν πολλοί τρόποι να «σβήσει» ένα λάθος, όταν αυτό εκφράζεται από έναν άνθρωπο! …Υπάρχουν τρόποι για να «διαγραφεί» ένας άνθρωπος αυτής της ισχύος όταν «τρελαίνεται»!
Ποιος όμως θα μπορούσε να γίνει οι «πλάτες» ενός τέτοιου προδότη; Ποιος θα μπορούσε να έχει φιλοδοξίες να «καπελώσει» το πιο ισχυρό και πιο πλούσιο χριστιανικό δόγμα; Τη «ναυαρχίδα» μιας ολόκληρης θρησκείας, η οποία υποτίθεται αγωνίζεται για την πανανθρώπινη σωτηρία, θα μπορούσε να την «καπελώσει» μόνον κάποιος ο οποίος είχε ανάλογες φιλοδοξίες …Κάποιος ο οποίος θα είχε παγκόσμιες βλέψεις. Αυτός είναι μόνον μία ιδεολογία! Η μόνη αυτή ιδεολογία, η οποία τον τελευταίο αιώνα εμφανίστηκε με φιλοδοξία για παγκόσμια επικράτηση, είναι ο Μαρξισμός! Τον είδαμε να τη δοκιμάζει με τους Εθνικοσοσιαλιστές τού Χίτλερ και τον είδαμε να το επαναλαμβάνει και με τους Διεθνοσοσιαλιστές τού Στάλιν.
ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ήταν Μαρξιστές και είχαν «φιλοδοξίες» πέρα από τα «στενά» όρια ακόμα και της πιο «πλατιάς» θρησκείας. Αυτοί οι Μαρξιστές είναι που από τη φύση τους μισούν όχι μόνον τον Χριστιανισμό, αλλά και όλες τις υπόλοιπες θρησκείες! …και τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους κι επιχειρούν να επιβάλουν τη Νέα Τάξη …Την ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ πρωτίστως Νέα Τάξη …Την άθρησκη Νέα Τάξη τής δήθεν «Πανθρησκείας»! Με αυτούς συνεργάστηκε ο Βενέδικτος για να προδώσει την Καθολική Εκκλησία. Αυτό σημαίνει ότι ο Βενέδικτος το έκανε αυτό είτε επειδή αυτοβούλως ταυτίστηκε —για λόγους ιδεολογίας— με κάποια «προοδευτικά» εξωεκκλησιαστικά κέντρα είτε επειδή εκβιάστηκε απ’ αυτά τα κέντρα, προκειμένου αυτά να μπορούν να ελέγχουν μόνιμα έναν συντηρητικό μηχανισμό όπως η Καθολική Εκκλησία.
ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ είναι πιθανά, εφόσον είναι γνωστό το ναζιστικό παρελθόν τού Ράτσινγκερ κι ως εκ τούτου καί τα δύο είναι εξίσου πιθανά —και πιθανόν να συντρέχουν κιόλας—! Σημασία έχει πως ο Βενέδικτος δεν ήταν «ξένος» με παράγοντες του WEF —όπως ο Κίσινγκερ ή ο Σβαμπ—. Ως εθνικοσοσιαλιστής ή ΝΑΖΙ, εκ των δεδομένων ήταν μαρξιστής και άρα είχε μια «συγγένεια» με τη μαρξιστική Νέα Τάξη. Το δεύτερο σενάριο του εκβιασμού είναι επίσης πιθανό …Ειδικά τώρα που με τις περιπτώσεις τού Επστάιν και του Puff Daddy μάθαμε ότι η Νέα Τάξη χρησιμοποιεί τον εκβιασμό ως «εργαλείο» της. Κυρίως τον εκβιασμό με αντικείμενο την παιδεραστία, γιατί είναι γνωστό ότι ο Ράτσινγκερ είχε κατηγορηθεί πολλές φορές για συγκάλυψη ιερέων σε ανάλογες κατηγορίες.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι ο μαρξιστής Ράτσινγκερ ήταν εκείνος ο οποίος επέτρεψε στη μαρξιστική Νέα Τάξη να «βγάλει νήματα» έξω από το Κονκλάβιο και να κινεί απ’ «έξω» τις διαδικασίες! …Μαρξιστές «καπέλωσαν» το Άγιο Πνεύμα και επέβαλαν τον «εκλεκτό» τους στην Αγία Έδρα! …Απότοκο της παραίτησης του Βενέδικτου είναι και το σημερινό αποτέλεσμα! Λογικό είναι αυτό, εφόσον από εκείνη την παραίτηση κι έπειτα το «κονκλάβιο» έπαψε να είναι «σφραγισμένο» κι ως εκ τούτου οι μαρξιστές τής Νέας Τάξης θα μπορούσαν πλέον να επιβάλουν όποιον επιθυμούν!
Ο «εκλεκτός» αυτών των μαρξιστών θα μπορούσε πλέον σε «στημένα» Κονκλάβια να «σακατεύει» τα κυρίαρχα «στρατόπεδα» του «Κολεγίου» και να επιβάλλεται χωρίς καμία αντίδραση. Ο πρώτος ο οποίος επωφελήθηκε απ’ αυτό το «έξωθεν» μεθοδευμένο εκκλησιαστικό πραξικόπημα ήταν ο Φραγκίσκος …Ο Φραγκίσκος με το «μαρξιστικό» υπόβαθρο και με ανάλογες κατηγορίες συνεργασίας με το φασιστικό καθεστώς τής Αργεντινής. Ο Φραγκίσκος ήταν το πρώτο «υβρίδιο» της νέας Παπικής Ιδιότητας …Δεν ήταν απολύτως διορισμένος από τους «έξω», αλλά υποβοηθήθηκε απ’ αυτούς στη «μάχη» του. Επιλέχθηκε να υποβοηθηθεί εις βάρος των ανταγωνιστών του και αυτό βέβαια σημαίνει «αντιπαροχές» από την πλευρά του.
Μέσω αυτού, δηλαδή, «ζουν» αιώνια τόσο ο Φραγκίσκος όσο και ο Ράτσινγκερ …και άρα, εάν δεν τους σταματήσει κάποιος, θα «μπαίνουν» επίσης αιώνια μέσα στο Κονκλάβιο. Απέθαντοι και όχι αθάνατοι …Απέθαντοι, οι οποίοι εξυπηρετούν τα «αφεντικά» τους που βρίσκονται εκτός Βατικανού. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για καθαρό «διορισμό» έξωθεν του Κονκλαβίου. Εάν δηλαδή μυστικές υπηρεσίες συγκεκριμένων χωρών συνεργάστηκαν με τον Βενέδικτο για να επιβάλουν τον Φραγκίσκο, οι ίδιες αυτές υπηρεσίες συνεργάστηκαν με τον Φραγκίσκο για να επιβάλουν τον νέο Πάπα. Ήδη έχει αποκαλυφθεί ότι ο Φραγκίσκος είχε ειδικές σχέσεις με τον νέο Πάπα παρά την τεράστια διαφορά ηλικίας που τους χώριζε. Τον γνώριζε από την εποχή που ο ίδιος βρισκόταν στην Αργεντινή και συνεργαζόταν με τη Χούντα.
Γιατί κάνουμε αναφορά σε μια απλή προσωπική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων; …Γιατί υπάρχουν παράξενα φαινόμενα τα οποία εξηγούνται μέσα απ’ αυτήν. Καθ’ όλη τη διάρκεια του «Ποντιφικάτου» του ο Φραγκίσκος τον προστάτευε και τον προήγαγε με εντελώς αυθαίρετο και βέβαια προνομιακό τρόπο. Του έδωσε πόστα τα οποία με βάση την εμπειρία, τις γνώσεις και τη θέση του στην ιεραρχία δεν έπρεπε καν να κατέχει. Τον έκανε Νομάρχη τού Δικαστηρίου των Επισκόπων και Πρόεδρο της Παπικής Επιτροπής για τη Λατινική Αμερική, πράγμα που σημαίνει ότι του έδωσε μια τρομερή δύναμη στον έλεγχο των επισκόπων …Νέων και παλιών! Στην κυριολεξία τού έδωσε την απόλυτη εξουσία σ’ αυτό το οποίο για τις επιχειρήσεις ονομάζουμε Human Resources (HR). Μόνον ο ίδιος ήταν πάνω απ’ αυτόν σε θέματα που αφορούσαν το ανθρώπινο δυναμικό ενός τεράστιου οργανισμού, όπως η Καθολική Εκκλησία.
Πριν ξεκινήσει το Κονκλάβιο γνώριζαν οι πάντες μέσα σ’ αυτό ποιος θα είναι ο επόμενος, έστω κι αν γνώριζαν ότι ο Πρέβοστ ήταν Καρδινάλιος του ενός έτους. Ούτε καν «ώριμος» Καρδινάλιος δεν ήταν. Παρ’ όλ’ αυτά γνώριζαν ποιος ήταν ο «εκλεκτός» των μη εκκλησιαστικών κέντρων που πλέον ελέγχουν την Καθολική Εκκλησία. Γνώριζαν οι πάντες ποιος θα είναι ο επόμενος, εφόσον γνώριζαν ποιος είχε στα «χέρια» του το «Λευκό Κουτί», το οποίο δεν ήταν πλέον στα «συρτάρια» των «σφραγισμένων» διαμερισμάτων τού νεκρού Φραγκίσκου. Από τη στιγμή που αυτός «κατασκευάστηκε» με τον τρόπο αυτόν κι αφέθηκε να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία, ήταν αδύνατον να χάσει. Από τη πρώτη ψηφοφορία μπορούσε να νικήσει …Για τα προσχήματα και τις εντυπώσεις άφησαν να περάσουν κάποιες λίγες ψηφοφορίες.
Γιατί το λέμε αυτό με τόση βεβαιότητα; …Γιατί απλούστατα δεν είχε ανάγκη να «παραβιάσει» διαμερίσματα για να πάρει στα χέρια του τα «όπλα» τού Πάπα …Τα είχε στην κατοχή του από την εποχή που ζούσε ο Πάπας Φραγκίσκος. Απλά πράγματα …Σε ένα απολύτως «στημένο» Κολέγιο εκλεκτόρων ο ίδιος ήταν εκείνος ο οποίος είχε την αρμοδιότητα να εξετάζει τις υποψηφιότητες των επισκόπων. Γι’ αυτόν τον λόγο αναφερθήκαμε στο αξίωμα του Νομάρχη τού Δικαστηρίου των Επισκόπων. Ήταν αυτός ο οποίος είχε στα χέρια του όλη την «αξιολόγηση» της ηγετικής ομάδας τής Καθολικής Εκκλησίας. Είναι αυτός ο οποίος είχε στα χέρια του —προς «επεξεργασία»— όλους τους «φακέλους» των εν ενεργεία Καρδιναλίων και αυτός ο οποίος θα δημιουργούσε τους νέους φακέλους των μελλοντικών Καρδιναλίων, ώστε να συνεχιστεί η «φάμπρικα» και στο μέλλον. Αυτό το αξίωμα ήταν η ικανή κι αναγκαία συνθήκη για να περάσει σε ανύποπτο χρόνο —και λίγο πριν τον θάνατο του Φραγκίσκου— το «Λευκό Κουτί» στα χέρια του.
Αρκεί να σκεφτεί ο αναγνώστης ότι σε ένα Κολέγιο 135 Καρδιναλίων, που θα ψήφιζε κάποιο από τα μέλη του ως Πάπα, οι 108 ήταν επιλογές και είχαν χειροτονηθεί από τον Φραγκίσκο και άρα ήταν απολύτως ελεγχόμενοι από τον ίδιο —και άρα κι απ’ τα «έξωθεν» αφεντικά τού Βενέδικτου—. Το ίδιο πρόσωπο, δηλαδή, που είχε στα χέρια του το «Λευκό Κουτί» με τα «άπλυτα» των συγχρόνων του, ήταν το ίδιο που θα εμπλούτιζε αυτό το «κουτί» με στοιχεία και για την επόμενη εκλογή τού δικού του διαδόχου. Είναι δυνατόν ένας τόσο νέος και άσχετος επίσκοπος να πάρει στα χέρια του ένα τέτοιο πόστο; …Πόστο το οποίο επηρεάζει την εσωτερική «ιεραρχία» τής Εκκλησίας και που συνήθως δινόταν ως «αντιπαροχή» σε ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής με τους αντιπάλους τού Πάπα, προκειμένου να εξισορροπηθεί η τεράστια ισχύς του.
Όμως, το χειρότερο ήταν πως ήταν παντελώς ακατάλληλος στο επίπεδο των ουσιαστικών προσόντων. Ο Πρέβοστ στη μεγαλύτερη περίοδο της «καριέρας» του βρισκόταν στο Περού. Επί της δικής του αρχιεπισκοπικής θητείας στο Περού ξέσπασε το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό σκάνδαλο της ιστορίας του. Ένα σκάνδαλο που αφορούσε θέματα παιδεραστίας, αλλά και διαφθοράς. Ένα σκάνδαλο το οποίο τον πρώτο που θα έπρεπε να είχε καταστρέψει θα ήταν ο Αρχιεπίσκοπος του Περού. Το σκάνδαλο της «Sodalitium Christianae Vitae» (SCV). Και όμως! Αντί να δικαστεί από κάποιοι ανώτατο εκκλησιαστικό συμβούλιο ο κύριος υπεύθυνος αυτού του τρομερού σκανδάλου, «διορίστηκε» επικεφαλής των πειθαρχικών συμβουλίων τής Καθολικής Εκκλησίας. Αντί να καταστραφεί ο Αρχιεπίσκοπος ο οποίος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτό το σκάνδαλο, έγινε «κριτής» ΟΛΩΝ των Επισκόπων τής Καθολικής Εκκλησίας στην «καρδιά» τής δύναμής της, που είναι η Λατινική Αμερική. Έβαλαν δηλαδή τον «λύκο» να φυλάει τα «πρόβατα»!
Όμως, για να επιλεγεί από τον Φραγκίσκο ο «λύκος» αυτός, σημαίνει πως ήδη δεν λειτουργούσαν οι ασφαλιστικές δικλείδες τής Καθολικής Εκκλησίας …Σημαίνει ότι το Βατικανό είναι υπό τον έλεγχο κάποιας εξωεκκλησιαστικής «Μαφίας» τής εξουσίας. Αυτό το άτομο όχι μόνον δεν τιμωρήθηκε, αλλά αφέθηκε να διεκδικήσει τον Παπικό Θρόνο. Όχι μόνον θα κληρονομούσε τα «όπλα» τού προηγούμενου Πάπα, αλλά θα ήταν αυτός ο οποίος θα έκανε το casting των Καρδιναλίων τού μέλλοντος. Δεν σεβάστηκαν δηλαδή ούτε τα προσχήματα κι επέτρεψαν να συμμετάσχει στο Κονκλάβιο των «άοπλων» ο «οπλισμένος» Αμερικανός «μαφιόζος». Απλά, για τις ανάγκες τής «παράστασης», μετά την ανακοίνωση του θανάτου τού Φραγκίσκου, κλείδωσαν τα «διαμερίσματά» του —όπως προβλέπει το «τελετουργικό» τού Βατικανού— αλλά αυτό ήταν άνευ πραγματικής σημασίας, εφόσον οι «φάκελοι» των εκβιασμών βρίσκονταν προ πολλού στο γραφείο τού νέου Πάπα και όχι σ’ εκείνα τα διαμερίσματα …Βρίσκονταν στο γραφείο τού «υποψήφιου» για τη θέση τού Πάπα.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Κατάλαβε πού βρίσκεται το πρόβλημα; Ο μαρξιστής εκλεκτός τού μαρξιστή Φραγκίσκου θα πήγαινε στις «εξετάσεις» με «σκονάκι» αντιγραφής. Ο αρχιεκβιαστής τού Κονκλαβίου ήταν ήδη εκβιαζόμενος «έξωθεν». Ο ομοϊδεάτης τού Σβαμπ και του Χαράρι θα πήγαινε να συμμετάσχει σ’ ένα «παιχνίδι» όπου όλοι οι «άσσοι» θα ήταν στα χέρια του. Στα χέρια του «έπαιζε» τους 108 από τους 135 εκλέκτορες και τους υπόλοιπους απλά τους απειλούσε. Αυτός μέσα «έπαιζε» τους 108 και κάποιοι απ’ έξω «έπαιζαν» τον ίδιο. Απλά πράγματα. Κάποιοι τον επέλεξαν και τού παρέδωσαν τους «φακέλους» των προηγούμενων, επιτρέποντάς του να συντάξει τους «φακέλους» των επόμενων, για να εκβιάζουν τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς!
Η «φάμπρικα», δηλαδή, η οποία ξεκίνησε με τον Βενέδικτο και «παρήγαγε» τον Φραγκίσκο, στη συνέχεια επαναλήφθηκε με τον ίδιο απόλυτο τρόπο και για τον Λέων IV. Με τον τρόπο αυτόν θα συνεχιστεί και στο μέλλον! Το Βατικανό ελέγχεται πλέον απ’ έξω! Δεν έχει ανάγκη αυτός ο σχεδιασμός ούτε τη «δυσαρμονία» των δύο εν ζωή Παπών για να «τρέξει». Έτσι σχεδίασαν το μέλλον τής Καθολικής Εκκλησίας οι μαρξιστές WOKE Νεοταξίτες. Απλά πράγματα. Είτε «κλείδωσε» ο Camerlengo τα διαμερίσματα είτε όχι, δεν είχε καμία σημασία, γιατί απλούστατα τα «όπλα» ήταν εκτός αυτών των διαμερισμάτων! …Τα είχε ο νεοεκλεγμένος Πάπας που έκανε «περίπατο»! Για να είμαστε πιο ακριβείς, τα είχαν τα αφεντικά του που τον διόρισαν! Αυτά τα «όπλα» βρίσκονται μόνιμα πλέον εκτός Βατικανού και, ακόμα κι αν χρειαστεί ο νέος Πάπας ν’ αντικατασταθεί επειγόντως, αυτό θα γίνει και πάλι με τους ίδιους όρους, για να τοποθετηθεί ένας απολύτως όμοιος μ’ αυτόν —και επίσης δικός τους άνθρωπος—.
Ο νέος Πάπας και ο «εξωφρενικός» συμβολισμός τού ονόματός του
Όταν ένας Πάπας διαλέγει το όνομα που θα χρησιμοποιήσει για τη «βασιλεία» του, αυτό το οποίο επιδιώκει είναι να «σηματοδοτήσει» αυτήν τη «βασιλεία» …Να βάλει το «αποτύπωμά» του στην ιστορία …Να γίνει ο «θεμελιωτής» μιας κατάστασης που από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα θα γινόταν κυρίαρχη …Να στείλει ένα «μήνυμα» προς όλους ότι αυτός ήταν ο «πρώτος» αυτής της ιστορικής περιόδου! Αυτό έκαναν πάντα οι Πάπες και αυτό έκανε και ο σημερινός, υιοθετώντας το όνομα «Λέων». Από το όνομα που επέλεξε μπορούμε να καταλάβουμε τους στόχους του αλλά και όσους μπορεί να «κρύβονται» πίσω του. Το όνομα είναι πιο αποκαλυπτικό απ’ ό,τι νομίζουν οι αδαείς.
Γιατί θα μπορούσε ο Πάπας αυτός να είναι πρωτοπόρος —σε βαθμό να το «φωνάξει» στην ιστορία με το όνομά του—; Τι ακριβώς αλλάζει με τη δική του παρουσία, ώστε αυτό να σηματοδοτηθεί με ένα «βροντερό» όνομα; …Ο σημερινός Πάπας είναι «ο Πρώτος» μιας νέας κατάστασης! …Της κατάστασης που υποτάσσει το Βατικανό στη Νέα Τάξη! …Ο πρώτος Πάπας που «διορίστηκε» απευθείας από «αφεντικά»! Αυτός είναι ο πρώτος που πήρε το «έξωθεν» «χρίσμα» των «αφεντικών» και, μπαίνοντας μέσα στο Κονκλάβιο, εξέλεξε τον εαυτό του! Ούτε ο Φραγκίσκος το έκανε αυτό! Ακόμα κι ο Φραγκίσκος περίμενε απλά να του δώσουν ένα πλεονέκτημα …σε μια μάχη όμως η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη.
Ο νέος Πάπας δεν έδωσε καν μάχη! …Απλά αυτοεκλέχθηκε! …Δεν περίμενε καν «βοήθεια» απ’ «έξω» …Τη «βοήθεια» την είχε στα «χέρια» του πριν καν μπει στο Κονκλάβιο …Του είχαν «υποχρέωση» όλοι οι εκβιαζόμενοι «εκλέκτορες» και μετέτρεψε την πρόσβασή του στο «οπλοστάσιο» του προηγούμενου Πάπα σε δικό του απόλυτο πλεονέκτημα …Μετρημένα «κουκιά» είναι όλα! Γι’ αυτόν τον λόγο εκλέχθηκε με συνοπτικές διαδικασίες σε μια τόσο κρίσιμη για την Καθολική Εκκλησία περίοδο —και μάλιστα με το ιταλικό «στρατόπεδο» στις «επάλξεις» για την επαναφορά του στην κορυφή της—. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για «μαφιόζο», ο οποίος απλά ανέλαβε έναν ρόλο μέσα στην Εκκλησία …Στην κυριολεξία είναι ένας «ιμιτασιόν» Πάπας. Δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά εκείνα, τα οποία συνήθως είχαν οι «νικητές» προκάτοχοί του!
Σε γενικές γραμμές δεν είναι αυτό το οποίο θα βόλευε σήμερα την Αγία Έδρα. «Ανέβηκε» πολύ γρήγορα και πολύ «ψηλά» σ’ ένα περιβάλλον το οποίο δεν γνωρίζει …Σε ένα περιβάλλον το οποίο δεν θα του συγχωρέσει που επικράτησε με «χτυπήματα κάτω από τη μέση». Δεν είναι εκπαιδευμένος στην «καμαρίλα» τού Βατικανού …Στη Ρώμη των Ορσίνι, των Μποργκέζε ή των Μεδίκων, που κατοικούν στα Παλάτια της επί αιώνες κι έχουν μόνιμη πρόσβαση στην Αγία Έδρα και δεν συγχωρούν «αλεξιπτωτιστές» από τα αμερικανικά suburbs …Καρδινάλιος του ενός έτους ήταν! …Ούτε καν την πόλη τής Ρώμης δεν γνωρίζει καλά-καλά, ώστε να πάει έναν περίπατο, χωρίς να χαθεί στα στενά της. Θέμα χρόνου είναι ν’ αμφισβητηθεί η παρουσία του …Θέμα χρόνου είναι να βγουν «άπλυτα» στη φόρα, για τα οποία για όλους τους προκατόχους του υπήρχαν οι άμυνες που προαναφέραμε, ενώ για αυτόν όχι!
Γιατί αναφερόμαστε σε διαρροές και «άπλυτα», ενώ πιο πάνω είπαμε πως «ό,τι συμβαίνει στο Κονκλάβιο μένει στο Κονκλάβιο»; …Γιατί «χάλασε» το παιχνίδι με δική του υπαιτιότητα και αυτές είναι οι φυσιολογικές συνέπειες για ένα «χαλασμένο» παιχνίδι. Όταν συνειδητοποιήσουν κάποιοι ότι έχασαν το «παιχνίδι» με βρώμικο τρόπο, θα απαντήσουν κι αυτοί αντίστοιχα με βρώμικο τρόπο. Από το όνομα και μόνον που επέλεξε να φέρει ως Πάπας καταλαβαίνουμε ότι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ανέλαβε την αποστολή να υποτάξει την Καθολική Εκκλησία σε κάποια κοσμικά «αφεντικά» …Σε κάποια «αφεντικά» εκτός Ρώμης …Στα «αφεντικά» τού Ράτσινγκερ, αλλά και του Μπεργκόλιο! Το θέμα εδώ είναι να εντοπίσουμε αυτά τα αφεντικά. Αντιλαμβανόμαστε βέβαια την ιδεολογία αυτών των αφεντικών, που είναι ο μαρξισμός, αλλά πρέπει ν’ ανακαλύψουμε και την ταυτότητά τους.
Έχοντας «μεθύσει» από την επιτυχία τους να «ξεφορτωθούν» τόσο εύκολα τον Καθολικό Κένεντυ, θεωρήσαν ότι ήταν εύκολο να συνεχίσουν την «αναρρίχησή» τους προς την «κορυφή». Με τις ΗΠΑ θα έλεγχαν τον Χριστιανισμό και με τον Χριστιανισμό θα έλεγχαν ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό το οποίο τους έμενε ήταν να ελέγξουν και την πνευματική ηγεσία τού Χριστιανισμού! …Να ελέγξουν τη Ρώμη! …Τη μισητή για τους Εβραίους Ρώμη! Αυτό, όσο κι αν φαίνεται δύσκολο, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν! …Υπήρχε η «υποδομή» να το κάνουν! Έχοντας μακρόπνοα σχέδια, φρόντισαν —πολλά χρόνια πριν— να βάλουν το «χεράκι» τους επάνω στη Ρώμη πολύ πριν την απίστευτη ισχυροποίησή τους. Οι Σιωνιστές, με τη γνωστή τους συκοφαντική και συνωμοτική τακτική, είχαν κατορθώσει κι εκβίαζαν ήδη την Αγία Έδρα …Είχαν δήθεν στοιχεία συνεργασίας τού Πάπα με τον Χίτλερ κι ως εκ τούτου τον έβαζαν στο «κάδρο» των «ύποπτων» για φιλοναζισμό και αντισημιτισμό. Διέρρεαν μάλιστα φωτογραφία τού προκαθήμενου της Ρώμης με τον Χίτλερ για ν’ αποδείξουν αυτόν τον ισχυρισμό τους! Αυτό όλο ήταν ένα ψέμα!
Οι κατηγορίες περί συνεργασίας τού Βατικανού με τον Χίτλερ πριν από τον πόλεμο είναι ανυπόστατες. Αυτό γιατί μέχρι τον πόλεμο ο Χίτλερ ήταν ένας συνομιλητής όλων των ηγετών των μεγάλων χριστιανικών χωρών. Ήταν ένας απλός ηγέτης ενός χριστιανικού κράτους. Μέχρι και διοργανωτής Ολυμπιακών Αγώνων ήταν, πράγμα που σημαίνει ότι απολάμβανε μια γενική νομιμότητα. Άλλωστε, οι μεγάλοι χρηματοδότες τού Χίτλερ στη «θεάρεστη» αποστολή του ήταν οι Αμερικανοί …Οι «εκλεκτοί» των Σιωνιστών και εν συνεχεία συνεταίροι τους. Όλα τα άλλα αφορούν τους ιστορικούς και τους κοινωνιολόγους. Σ’ έναν κόσμο στον οποίο η Ρωσία βρισκόταν υπό σταλινικό καθεστώς και οι υπόλοιποι είχαν σκληρά μοναρχικά καθεστώτα, το καθεστώς-Χίτλερ δεν ήταν και κάτι το τρομερό ή το πρωτοφανές. Άλλωστε, η ίδια η Ιταλία βρισκόταν υπό το καθεστώς τού Μουσολίνι και στην «πιστή» Ισπανία «βασίλευε» ο ένστολος Φράνκο. Το πραγματικά τρομερό που τρόμαζε το Βατικανό εκείνη την εποχή ήταν ότι υπήρχε ένας εχθρός, ο οποίος απειλούσε τον Χριστιανισμό στο σύνολό του.
Οι Εβραίοι εκείνη την εποχή δεν έμπαιναν σε καμία «εξίσωση». Κανένας δεν ασχολούνταν μ’ αυτούς. Ήταν μια περιθωριακή εθνικοθρησκευτική μειονότητα με μόνιμα παραβατική συμπεριφορά και πολύ κακή φήμη σε όλα ανεξαιρέτως τα κράτη τού Χριστιανισμού. Το μεγαλύτερο μέρος τού υπόκοσμου σε όλα τα χριστιανικά κράτη ήταν εβραϊκής καταγωγής! …Κάτι ανάλογο των σημερινών γύφτων. Το ότι κάποιοι απ’ αυτούς είχαν πολλά χρήματα, δεν ακυρώνει τα περί γύφτων! …Και σήμερα υπάρχουν γύφτοι οι οποίοι ασχολούνται με την τοκογλυφία, τη μαστροπεία, τα ναρκωτικά ή το λαθρεμπόριο κι έχουν πολλά χρήματα. Αυτό δεν σημαίνει τίποτε για το σύνολο των γύφτων ως κοινωνικό σύνολο! Το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με τους Εβραίους. Ειδικά τη Ρώμη οι Εβραίοι δεν είχαν λόγο να την κατηγορήσουν, γιατί ήταν ευνοούμενοί της, έχοντας λάβει από αυτήν το προνόμιο της τραπεζικής τοκογλυφικής δραστηριότητας …Οι ίδιοι Εβραίοι που της προκάλεσαν το πρόβλημα, εφόσον αυτοί «εφεύραν» το πρόβλημα του κομμουνισμού και οι ίδιοι το «σκόρπιζαν» ως «αρρώστια» μέσα στον Χριστιανισμό.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι σε έναν χριστιανικό κόσμο, ο οποίος απειλούνταν στο σύνολό του, ελάχιστα απασχολούσε το Βατικανό η τύχη των παρασιτικών Εβραίων …Η τύχη των Εβραίων, που, όταν δεν ήταν νταβατζήδες ή τοκογλύφοι, ήταν κομμουνιστές …και, όλοι υποπτεύονταν εκείνη την εποχή ότι κάτι ύποπτο «μαγείρευαν» με τις διώξεις εις βάρος τους. Κράτη τού Χριστιανισμού διαλύονταν, πόλεις του ισοπεδώνονταν, πληθυσμοί του εξανδραποδίζονταν και θα «ανησυχούσε» η Ρώμη επειδή πλούσιοι Εβραίοι Σιωνιστές —σε συνεννόηση με τους Γερμανούς ΝΑΖΙ— μετακινούσαν οργανωμένα φτωχούς εβραϊκούς πληθυσμούς των γκέτο, για να εξυπηρετήσουν τα σχέδιά τους; …Ούτε στο ελάχιστο! Όλα τα ήξερε η Ρώμη. Σε κάθε περίπτωση όμως τη Ρώμη τού Πάπα, των «γαλαζοαίματων» και των παλατιών την απασχολούσε το πρόβλημα του κομμουνισμού, το οποίο απειλούσε τα ίδια τα θεμέλιά της και αυτό ήταν πολύ πιο σοβαρό από την τύχη των Εβραίων στα γκέτο.
Όπως κι όλες τις χριστιανικές ηγεσίες μέσα σε όλα τα κράτη, συνέφερε και τη Ρώμη η αντικομμουνιστική υστερία τού Χίτλερ. Ο Πάπας, δηλαδή, δεν πίστευε κάτι διαφορετικό από τον βασιλιά τής Αγγλίας, τον Πρόεδρο τής Γαλλίας ή τον Πρωθυπουργό τής Ελλάδας. Όλα κινούνταν εκείνη την εποχή στον ίδιο αντικομμουνιστικό ρυθμό. Τίποτε δηλαδή «μεμπτό» στην υποτιθέμενη συνεργασία του με τον Πάπα! Όλα τα υπόλοιπα είναι «υπονοούμενα» των Σιωνιστών συνωμοτών και συκοφαντών, τα οποία αναπτύχθηκαν μεταπολεμικά και άρα εκ των υστέρων, ώστε να μπορέσουν να βάλουν οι Εβραίοι το Βατικανό στη «θηλιά» τού εκφοβισμού και του εκβιασμού. Δεν είναι δυνατόν να μην μπορείς να δικαιολογήσεις τη φιλοναζιστική στάση τού Αρχιραβίνου τής Θεσσαλονίκης Τσβι Κόρετς και να σου «φταίει» ο Πάπας τής Ρώμης επειδή «αδράνησε». Όλα αυτά είναι εκ του πονηρού! …Είναι πολιτικές τύπου-«Μακάρθι», ο οποίος αναζητούσε «κρυπτοφασίστες», για να «μουτζουρώνει» ανθρώπους και να τους απειλεί! …Πρόστυχες πολιτικές, για να τρομάξουν εκείνους που φοβούνταν μη τυχόν και τους συνδέσουν με φασιστικά κέντρα που οι λαοί θεωρούσαν επικίνδυνα ή εχθρικά.
Όλα αυτά αποτελούν μεταπολεμικές εβραϊκές πρακτικές στην προσπάθειά τους να «κεφαλαιοποιήσουν» το «Ολοκαύτωμα» …Πονηριές τοκογλύφων και νταβατζήδων, για να μεγιστοποιήσουν τα οικονομικά κέρδη τού «μαρτυρίου» τους. Πονηριές έμπειρων μαρξιστών συνωμοτών, οι οποίοι έβλεπαν στην Καθολική Εκκλησία μια τεράστια πολιτική «λεία». ΟΛΑ εκ του πονηρού! Έχοντας μεταπολεμικά τον έλεγχο των παγκοσμίων ΜΜΕ —και με τη γνωστή υποκριτική τους δεινότητα— αλίμονο σε όποιον έδειχναν με το «δάκτυλο» σαν δήθεν «φασίστα» κι «αντισημίτη»! Ανάμεσα σ’ αυτούς που «έδειξαν» με το «δάκτυλο» ήταν και το Βατικανό …όχι επειδή είχαν να του προσάψουν κάτι, αλλά επειδή ήθελαν να το τρομοκρατήσουν …Να εκμεταλλευτούν τις ευαισθησίες τής παγκόσμιας κοινωνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και να το βαστάνε σε «ομηρία» τρόμου …Να το έχουν πάντοτε σε «απόσταση βολής», μέχρι να μπορέσουν —αν ποτέ μπορέσουν— να το «πυροβολήσουν»
Σε όλο αυτό το μεταπολεμικό διάστημα οι μαρξιστές Εβραίοι προόδευσαν πάρα πολύ και τελικά κατάφεραν να το «πυροβολήσουν»! …Πέτυχαν αυτό το οποίο έθεσαν ως στόχο τους και ήταν η κοσμοκρατορία! Το πέτυχαν με μια μεθοδολογία την οποία είχαν πολύ αναλυτικά και πολύ νωρίς περιγράψει οι ίδιοι μέσα στα «Πρωτόκολλα των Σοφών τής Σιών». Το αποτέλεσμα αυτών των συντονισμένων ενεργειών ήταν η επιβολή και ο απόλυτος έλεγχος της Νέας Τάξης. Αυτή η επιτυχία «περνούσε» υποχρεωτικά μέσα από τις ΗΠΑ. Μετά από τη δολοφονία-Κένεντυ στην κυριολεξία μετέτρεψαν τις ΗΠΑ σε ένα ιδιόκτητο κράτος, το οποίο τούς εξυπηρετούσε. Αποτέλεσμα αυτής της απόλυτης εκμετάλλευσης της δύναμης του πιο ισχυρού χριστιανικού κράτους ήταν η Νέα Τάξη Πραγμάτων …Μια Νέα Τάξη Πραγμάτων την οποία πραγματικά την έστησαν κάτω από τη «μύτη» τού Βατικανού.
Το απόγειο αυτής της κατάστασης ήταν η κυβέρνηση του —κατά δήλωσή του— Σιωνιστή Μπάιντεν. Γιατί ήταν το απόγειο; …Γιατί τα πάντα ελέγχονταν απόλυτα από τους Σιωνιστές. Τα πιο κρίσιμα πόστα αυτής της Κυβέρνησης τα κατείχαν Εβραίοι! Τα μέλη των δύο κορυφαίων οργάνων τής Νομοθετικής Εξουσίας των ΗΠΑ, ήταν χρηματοδοτούμενα κι ελεγχόμενα από την εβραϊκή ΑIPAC. Οι κορυφαίες τράπεζες της χώρας —μαζί με τη FED— ήταν απόλυτα ελεγχόμενες από Εβραίους. ΟΛΑ τα ΜΜΕ τής χώρας στα χέρια Εβραίων. ΟΛΑ τα social media της χώρας στα χέρια Εβραίων. Οι μεγαλύτεροι «επενδυτές» τής χώρας, Εβραίοι. Οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες γης και real estate τής χώρας, Εβραίοι. Οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες των «αμερικανικών» πολυεθνικών, Εβραίοι. Οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες στα χέρια Εβραίων. Το εμπόριο στα χέρια των Εβραίων. Ο τζόγος και τα καζίνα επίσης. ΤΑ ΠΑΝΤΑ υπό τον απόλυτο έλεγχό τους. Η συντριπτική πλειοψηφία των «Αμερικανών» δισεκατομμυριούχων, Εβραίοι.
Αυτοί είχαν τον απόλυτο έλεγχο της Νέας Τάξης και είχαν θέσει ως στόχο τους να αλώσουν το Βατικανό. Αυτοί, ως συντονιστικό «όργανο» στον ρόλο τού «διευθυντηρίου», είχαν το WEF τού Σβαμπ και του Χαράρι …Του «διευθυντηρίου» που ιδρύθηκε από τον Εβραίο Κίσινγκερ. Αυτών «έργο» ήταν η προδοσία τού Ράτσινγκερ, που, μέσω του Μπεργκόλιο, θα οδηγούσε στον «διορισμένο» Πρέβοστ. Οι Εβραίοι μαρξιστές τα είχαν καταφέρει. Είχαν βάλει στο «στόχαστρό» τους το Βατικανό και είχαν καταφέρει να το «αλώσουν». Είχαν καταφέρει να βρουν προδότες και μέσω της «κερκόπορτας» της Ρώμης να την αλώσουν. Αυτήν τη δυνατότητα τους πρόσφερε ο Γερμανός πρώην Ναζί Βενέδικτος …Ο Πάπας ο οποίος θα τους εξυπηρετούσε και, ευρισκόμενος ακόμη εν ζωή, θα έβγαζε το παπικό «οπλοστάσιο» μέσα από τα Αποστολικά Διαμερίσματα και θα παρέδιδε το «Λευκό Κουτί» σε κάποιο σιωνιστικό γραφείο να επιλέξει τον νέο «εκλεκτό» του.
Κάπου εδώ αποκαλύπτεται ο «συμβολισμός» τού ονόματος του νέου Πάπα. Είναι προφανές ότι τα «αφεντικά» ήταν που επέλεξαν το όνομα του Λέοντος και όχι ο ίδιος! …Αυτά τα «αφεντικά» επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τον σημερινό Πάπα ως «σύμβολο» της «αλλαγής εποχής» …Έναν σηματοδότη τής Νέας Εποχής! …Της δικής τους εποχής! Γιατί τους βόλευε το όνομα αυτό; …Γιατί ένας Λέοντας —και μάλιστα ο πιο γνωστός Λέοντας της ιστορίας τού Βατικανού, ο Λέων ο Γ’—, ήταν αντικειμενικά όχι μόνον ο πιο γνωστός Λέοντας του Βατικανού, αλλά ίσως ο μόνος Πάπας που μόνος του άλλαξε τον «ρου» τής παγκόσμιας ιστορίας!
Κάτι ανάλογο με έναν νέο Λέοντα επιχειρείται και σήμερα. Κάποιοι επιχειρούν ν’ αλλάξουν και πάλι την παγκόσμια ιστορία και αυτό θέλουν να το «επισημάνουν» με έναν Λέοντα. Οι μαρξιστές τής μαρξιστικής Νέας Τάξης αναζητούν το αυτοκρατορικό «pedigree» και το ζητάνε από εκεί που μπορεί να τους δοθεί …και είναι η Ρώμη! Αυτό είναι που θα τους προσφέρει ο νέος Λέοντας. Ο νέος Πάπας τής Ρώμης θα «δανείσει» στη Νέα Τάξη τη σταθερή δομή που αυτή έχει ανάγκη, προκειμένου αρχικά να επιβιώσει, ώστε να έχει ελπίδες να επιβληθεί παγκοσμίως. Το απολύτως οργανωμένο θρησκευτικό δόγμα τού ενός και πλέον δισεκατομμυρίου πιστών τής Καθολικής Εκκλησίας θα γίνει ο βασικός «πυλώνας» τής παγκόσμιας μαρξιστικής Νέας Τάξης! …Της άθεης Νέας Τάξης, η οποία προσπαθεί ν’ αποκτήσει ισχύ και αντοχή θρησκείας, χωρίς να είναι τέτοια! …Της «ασπόνδυλης» Νέας Τάξης, η οποία έχει ανάγκη τον πανίσχυρο «σκελετό» τής Ρώμης!
Αυτήν τη μόνιμη σύνδεση με τη Ρώμη αναζητούσαν όταν επιχειρούσαν το «πραξικόπημα» του Βενέδικτου. Γι’ αυτόν τον λόγο όλοι αυτοί είχαν ανάγκη να «διορίζουν» μόνοι τους τον εκάστοτε επικεφαλής τής Ρώμης. Δεν ήθελαν επ’ ουδενί να εξαρτώνται από τις «εκπλήξεις» τού «Αγίου Πνεύματος». Αυτός είναι ο ρόλος τού «μαφιόζου» από το Σικάγο. Σήμερα μπορεί να μην υπάρχει ένας προσωποποιημένος «Καρλομάγνος» τής σιωνιστικής Νέας Τάξης, αλλά υπάρχει προσωποποιημένος ένας «Λέοντας Γ’» …Ο εξ’ Αμερικής ορμώμενος Λέων ο XIV.
Η μεγάλη «έκπληξη»…
…Και, ενώ θα υπέθετε κάποιος πως όλα εξελίσσονταν με τον απόλυτα ιδανικό για τους Σιωνιστές τρόπο, κάπου «χάλασε» το κόλπο! Ελέγχοντας απόλυτα την πολιτική, κοινωνική και οικονομική «ελίτ» των ΗΠΑ, όλα φαίνονταν εύκολα. Θέμα χρόνου ήταν να πεθάνει το «υβρίδιο» του Βατικανού με το όνομα Φραγκίσκος και να «διορίσουν» απευθείας τον πρώτο δικό τους Πάπα. Αρχίσαν ν’ ανοίγουν «σαμπάνιες» πριν καν ολοκληρωθεί ο αγώνας! Όμως, ΚΑΙ ΠΑΛΙ, συνέβη το αναπάντεχο! …Τους «έφαγε» η σιγουριά! …Αυτό το οποίο μάς αναγκάζει πολλές φορές να λέμε το γνωστό «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελά»! Στην κυριολεξία «έχασαν» ένα «στημένο» από τους ίδιους παιχνίδι! …Πέτυχαν το ακατόρθωτο!…
…Σε ένα περιβάλλον, όπου τα «αφεντικά» του κατάφεραν «το δύσκολο» —που ήταν να ελέγξουν την Αγία Έδρα—, κατόρθωσαν κι έχασαν «το εύκολο» —που ήταν να ελέγξουν τον Λευκό Οίκο—! Κατόρθωσαν —γιατί περί κατορθώματος πρόκειται— να ηττηθούν από τον Τραμπ! Έχασαν τον έλεγχο των ΗΠΑ και από εκεί και πέρα η δύναμή τους άρχισε να φθίνει! Ενώ ως μαρξιστές Εβραίοι πέτυχαν να επιβληθούν παγκοσμίως, κρυπτόμενοι πίσω από τον «καπιταλιστή» αμερικανικό λαό, δεν κατάφεραν να έχουν στη «δίδυμη» κορυφή των πλέον ισχυρών μηχανισμών τής παγκόσμιας εξουσίας εκείνους τους δικούς τους Αμερικανούς, οι οποίοι θα είχαν κοινή νεοταξίτικη ατζέντα.
Εάν δηλαδή το ιδανικό γι’ αυτούς θα ήταν ένας Αμερικανός Πάπας σαν τον Λέοντα ΧIV να «συγκυβερνά» με τον Σιωνιστή «Καρλομάγνο» τής Ουάσιγκτον τύπου-Μπάιντεν ή Χάρις, σήμερα αυτό το ιδανικό είναι ανέφικτο! …Εξασφάλισαν τον προδότη «Λέοντα Γ’» κι έχασαν τον δικό τους «Καρλομάγνο»! …Πέτυχαν το δύσκολο και τους ξέφυγε το εύκολο! Τώρα, ΟΛΑ εκείνα μεταξύ αυτών των δύο μεγαλοπαραγόντων τής εξουσίας είναι «ρευστά» και μάλιστα όχι σε μια «ουδέτερη» φάση τύπου μορατόριουμ, αλλά σε μια υποβόσκουσα σύγκρουση, εφόσον ο Πάπας τής Ρώμης εκλέχθηκε με την ακριβώς αντίθετη ατζέντα απ’ αυτήν που εκλέχθηκε ο «Καρλομάγνος» τής Ουάσιγκτον. Με βάση δηλαδή τα συμβαίνοντα παγκοσμίως και με δεδομένο πως είναι δύσκολο να επανέλθει σε πλήρη ισχύ η «ξεδοντιασμένη» Νέα Τάξη, το μέλλον της, αλλά και το μέλλον τού «εκλεκτού» της, δεν είναι και τόσο ασφαλές!
…«Κολλητός» των διαφόρων Σόρος και των Σβαμπ είναι ο Λέων …Εκλεκτός των Σιωνιστών τοκογλύφων των ΗΠΑ …Το καλό «χαρτί» των Εβραίων Πρέσκοτ τής Μαφίας τού Σικάγο …Μπλεγμένος μέχρι τον «λαιμό» στο σκάνδαλο της παιδεραστίας στο Περού! Όπου χρειαζόταν να υπάρχει «προοδευτική» πολιτική για έναν απόλυτα συντηρητικό οργανισμό —όπως είναι η Καθολική Εκκλησία—, αυτός αναλάμβανε να την προωθήσει. Αυτός αναλάμβανε να «επιλέξει» όχι μόνον τις απόψεις τής Καθολικής Εκκλησίας, αλλά και τα πρόσωπα τα οποία θα τις εξέφραζαν. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ τής διαχείρισης της «διαφορετικότητας» της Καθολικής Εκκλησίας. ΘΕΡΜΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ των ανοικτών συνόρων ακόμα και μεταξύ των θρησκειών και άρα εις βάρος τού ποιμνίου του, που είναι το κύριο θύμα αυτής της πολιτικής! ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ τής μάχης κατά τής «υπερθέρμανσης» του Πλανήτη, έστω και με σχέδια απόλυτης φτωχοποίησης του χριστιανικού «ποιμνίου»! ΦΙΛΟΣ των τοκογλύφων ο επικεφαλής μιας Εκκλησίας, η οποία θεωρεί την τοκογλυφία ως «αμαρτία»!
Επιπλέον, το γεγονός ότι είναι νεότατος για το Παπικό Αξίωμα, μπορεί μέχρι χθες να λειτουργούσε υπέρ του, αλλά στο μέλλον μπορεί να είναι εις βάρος του! …Πολύ εις βάρος του, εφόσον μπορεί αυτό να απειλήσει και την ίδια του τη ζωή! Εάν ήταν πιο γέροντας, κάποιοι μπορεί να είχαν την υπομονή να τον περιμένουν να πεθάνει. Τώρα, επειδή οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, δεν θα μας φαινόταν παράξενο να εμφανίσει «αυτοκτονικές» τάσεις! …Συνηθίζεται για τους ανθρώπους τής εποχής των παιδεραστών και του Έπσταϊν να έχουν τέτοιες τάσεις.
Εδώ εντοπίζουμε και μια «ειρωνεία» τής ιστορίας. Μπορεί να αρέσει στους ανθρώπους να «σηματοδοτούν» τις μεγάλες επιλογές τους, αλλά το ίδιο αρέσει και στην ιστορία …Αρέσει στην ιστορία να κάνει «πλάκες» με τους μικρούς και τους θνητούς! Μπορεί ο σημερινός Πάπας να «έστειλε» το μήνυμά του με το όνομα που επέλεξε, αλλά αυτό το «μήνυμα» έχει διπλή ανάγνωση! …Δεν «διαβάζεται» μόνον όπως βολεύει αυτόν! Η ιστορία δείχνει ότι οι «Λέοντες» είχαν πολύ «κοντές» θητείες. Ο Λέων ο Β’ έμεινε στην ιστορία ως ο «σύντομος» ή
«κοντός Ποντίφικας», καθώς έμεινε στη θέση του από το 682 μέχρι το 683. Ο Λέων ο Ε’ επί μία χιλιετία κατείχε το ρεκόρ ελάχιστης παραμονής στον παπικό θρόνο, εφόσον τον κατείχε για έναν μόνον μήνα. Γενικά, οι Λέοντες ΔΕΝ φημίζονταν για τη μακροημέρευσή τους! …και ΔΕΝ βλέπουμε τον λόγο να μην συνεχιστεί αυτή η παράδοση και στο μέλλον.
Όταν ο μαρξιστής «Καρλομάγνος» τής Νέας Τάξης «αυτοκτονεί»,
ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση ο προδότης «Λέων» να επιβιώσει…
Παναγιώτης Τραϊανού
