« Επικοινωνηστε μαζι μας ΕΚΔΟΣΕΙΣ: "ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ" Επιστροφη στην αρχικη σελιδα

Υδροχοϊσμός VS Νέας Τάξης Πραγμάτων

Υδροχοϊσμός VS Νέας Τάξης Πραγμάτων Αγορά

Παναγιώτης Τραϊανού

Η σημερινή γενιά των ανθρώπων θα γίνει αυτόπτης μάρτυρας της μεγαλύτερης πολιτισμικής σύγκρουσης που έχει ποτέ πραγματοποιηθεί πάνω στον πλανήτη αυτόν. Μία σύγκρουση τιτάνια και σκληρή και με μόνο κι αποκλειστικό στόχο των μονομάχων την απόλυτη κυριαρχία. Ο νικητής θα κατακτήσει τα πάντα, ενώ ο ηττημένος ούτε καν την επιβίωσή του δεν θα μπορέσει να εξασφαλίσει. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο δυτικός καπιταλισμός, που αντιπροσωπεύει το κατεστημένο του παγκοσμίου κεφαλαίου, το οποίο εδώ και αιώνες ασκεί ιμπεριαλισμό εις βάρος της παγκόσμιας κοινωνίας. Ένα κατεστημένο που βρίσκεται πίσω από όλα τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ένα κατεστημένο που πίσω από το ψευδοπροσωπείο, είτε της θρησκείας είτε της ιδεολογίας, υπηρετεί τα συμφέροντά του με έναν συγκεκριμένο κι απάνθρωπο τρόπο. Σήμερα το ίδιο αυτό κατεστημένο -και έχοντας πάλι ως στόχο να υπηρετήσει τα συμφέροντά του- προσπαθεί να διασκορπίσει την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης, με στόχο να επιβάλει την Νέα Τάξη Πραγμάτων. Όπως θα δούμε στο βιβλίο αυτό, η σημερινή "Παγκοσμιοποίηση" δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η αιχμή του δόρατος του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού και το καλύτερο εμπόρευμα που διέθεταν ποτέ οι Εβραίοι. Οι συνήθεις ύποπτοι δηλαδή. Αυτοί που εδώ και αιώνες αντιπροσωπεύουν τα μεγάλα συμφέροντα του κεφαλαίου εις βάρος των λαών.

Από την άλλη πλευρά στέκεται ο Υδροχοϊσμός. Βρέφος σήμερα σ'ό,τι αφορά το μέγεθός του, αλλά όχι και τη γνώση του. Πού στηρίζεται ο Υδροχοϊσμός και διεκδικεί τη νίκη; Στο γεγονός ότι η σημερινή Νέα Τάξη Πραγμάτων, ως εφαρμογή, δεν μπορεί να πετύχει. Οι ισχυροί, για ν' αλλάξουν τον προηγούμενο σχεδιασμό του παγκόσμιου συστήματος, μπήκαν σ' ένα στενό και δύσβατο μονοπάτι, που οδηγεί σε αδιέξοδο. Πολύ σύντομα θα πρέπει να γυρίσουν πίσω από τον ίδιο δρόμο κι αυτό είναι το μεγάλο τους πρόβλημα. Ο διεθνισμός τους δεν μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο ασφαλή για τα συμφέροντά τους και αργά ή γρήγορα θα πρέπει να ξαναγυρίσουν στον εθνικό σχεδιασμό. Θα πρέπει ν' αλλάξουν τον αποτυχημένο σημερινό σχεδιασμό και να τον επαναφέρουν στα αρχικά δεδομένα τα οποία οι ίδιοι πρώτοι αμφισβήτησαν.